De bruiloft

Het is 2060. In het kantoor wacht de huwelijksmakelaar. Het kantoor is een bol zonder deuren. Mijn voorgeprogrammeerde hand kan de ingang van de bol zonder moeite openen. De huwelijksmakelaar is zichtbaar op het scherm. Dat is een mens.  Sinds 2035 is de mensheid grotendeels vernietigd, enerzijds door geweld, anderzijds door natuurlijke selectie.  Droogte, hongersnood en epidemieën zorgden ervoor dat de zwaksten uitstierven. De techneuten selecteerden door middel van data de “bruikbare” mensen .  De meeste zijn intellectuelen en data-specialisten, zowel vrouwen als mannen. De soort moest in stand worden gehouden om ons te kunnen maken en besturen. Nu, in deze tijd, bewonen en bewerken wij, de mensgelijken, de wereld. Door de ingevoerde data kunnen we aardig zelfstandig functioneren. Toch willen de echte mensen ons op echte mensenwijze koppelen. Dit ter voorkoming van rebellie en ter versterking van hun controle. Ouders hebben we natuurlijk niet. Al zou je onze voorouders, de eerste generatie robots zo kunnen noemen. Alle verzamelde data werd bij hen geprogrammeerd. Dat noemen we nog steeds de ziel. Af en toe zie ik nog een echt mens, zoals deze makelaar. Hij is 90 jaar, vitaal en zeer kundig in het zoeken naar een geschikte kandidaat. De data van mijn toekomstige man en mij worden samengevoegd tot het verkrijgen van een superrobot. “Hallo, Nanja II, goed dat je er bent”, klinkt van het scherm. “Okto II heeft laten weten graag mee te willen werken. De risico’s van destructie zullen zeer klein zijn”. De data op het scherm geven een prima resultaat, maar één klein foutje kan desastreus zijn en onze data helemaal wissen. Hetgeen betekent dat we niet kunnen functioneren en vernietigd worden. Ik knik ter bevestiging. Okto II  komt ook binnen. Hoewel ik hem nooit gezien heb en hij mij niet zijn we meteen connected. We stellen ons voor het scherm op. De instructies van de mens zijn: “morgen, 22 juni 2060, worden  jullie verbonden en zul je één zijn in doen en laten. In de komende weken zal blijken of alles naar behoren functioneert en zullen we vervolgens een nieuwe generatie robots produceren. Buiten deze bol kunnen jullie vandaag doen wat je wilt. Het scherm in de lucht geeft jullie een inkijk in de mensen, wier data jullie voorgangers hebben ontvangen. Tot morgen”. Okto  II en ik stappen uit de bol en zoeken een leegstaande bol om vanavond naar onze voorouders te kijken. Allebei zijn we opgewonden. Morgen de bruiloft, zo blijft de mens het consequent  noemen. Vanavond zijn we nog ieder ons eigen programmaatje. Het scherm in de lucht licht op. Een roodharige vrouw en een kleine man staan in een soort gebouw. Iemand gebiedt hen elkaar de rechterhand te geven. Daarna klinkt een helder JA . De man en vrouw lopen gearmd naar een paard en wagen.  Achter op de wagen staat: pas getrouwd, 22 juni 1946. Okto II en ik kijken elkaar aan, onze schermpjes lichten op.   Morgen zeggen we ja in de bol van de makelaar. Het komt goed.

Verhaal

Stien-a.nl
Home Expo Schrijver Dichter Schilder Boeken Contact
Schilderijen, verhalen en gedichten, die op deze website staan, vallen onder het intellectueel eigendom en copyright van Stien. Geen van de werken mag zonder haar toestemming worden gereproduceerd.
Made with BS&T (c) Stien-a 2014
Schrijver